Zesde stagedag

Ik blijf gaan voor de klim💪. Kijk er alvast naar uit om eens te slapen zonder wekker! Vooral omdat ik hier toch vaak wakker wordt en dan het lastig krijg tegen de laatste stage uren. Weer mee de ochtendtoer gedaan en mijn plan wat getrokken om te tonen dat dat me lukt! Buiten parameters en EKG vertrouwen ze me niks verpleegtechnisch toe?! Terwijl ik het wel al heb aangegeven dat wij ook bloednames mogen doen. Wel jammer want hier kan je er veel doen. Gelukkig zijn er ook enkele patiënten die Engels kunnen, dan kan ik toch wat weten over hun denken en doen. Als er iets staat te veranderen,bv: naar huis gaan , merk je toch ook verandering bij sommige patiënten. Een soort van angst of dichtklappen of zelf emotioneel worden. 
wat me elke dag heel hard opvalt is hun hygiënisch werking. Bijna geeft het mij een gevoel dat ze denken dat deze mensen een besmettelijke ziekte hebben. Alles met handschoenen,is dit vergeten direct ontsmetten. Ook bij wisselen van shift ontsmetten ze alles! Is wat dubbel, ik dacht van na de COVID blijven hangen, maar is als veel langer zo zeggen ze. Vandaag blijf ik buiten mijn dagelijkse wandeling binnen, te veel wind!